Zondag 30 mei 2010 hield ik, na mijn laatste uitzending Buitenhof, mijn afscheidsfeestje voor familie en vrienden in de Biljartkamer van cafe Ome Ko in Muiden

30 mei 2010 deed ik mijn laatste uitzending : „Buitenhof” vanuit Studio Plantage. Na 31 jaar gewerkt te hebben als omroepmedewerker, (installatie- en beeldtechnicus) en 20 jaar „Plantage” nam ik afscheid van mijn collega’s en deze mooie studio, die helaas inmiddels gesloopt is

Hey Willem,

Prachtige docu van jou en van de Plantage. Een waardig afscheids-dokument. Ik zie de film ook als een mooi afscheid van die studio, we hebben daar de afgelopen 20 jaar heel wat mooie dingen gemaakt samen. Mooi gedraaid trouwens, ik heb tot mijn verrassing en met veel plezier ook mezelf aan het werk gezien.

Die studio had zo veel sfeer door de gekke hoekjes de onhandige palen, de rommelige ruimtes. Het trok leuke mensen die op zoek waren naar wat anders, niet altijd die doorsnee types. Ik mis je regelmatig als collega Willem, jij bent namelijk niet zo doorsnee! Al die aparte types, dat maakt ons vak zo leuk. Hopelijk gaat het je goed nu met je nieuwe bezigheden. Geweldig dat je deze site nog zo fanatiek onderhoudt. Ik hoop je weer te zien.

Groetjes Thijs



Willem,

Leuke reportage van je laatste werkplek binnen Dutchview, geeft de sfeer, die ook in mijn herinnering zit goed weer. Wij hebben veel samengewerkt en dat ging, zoals je weet, altijd prima.

Ik herinner mij ,dat je op de beeldopleiding op Santbergen zat, waar ik les beeldtechniek les gaf, jij stelde altijd belangstellende vragen. Over je onvrijwillige vertrek bij Dutchview zou ik het volgende willen zeggen : diegene die jou (en het bedrijf) dit hebben aangedaan komen zelf nog veel harder aan de beurt (ook al denken zij van niet), dat is een ding wat zeker is

a : omdat ik ze ken en

b : omdat de oude tegeltjeswijsheid 'actie is reactie' ook altijd opgaat in dit soort situaties. Immers Dutchview is weer te koop en nieuwe eigenaar!, nieuwe kansen. De huidige managers denken, dat de waarde van het bedrijf in henzelf zit; niets is minder waar, zoals wij in Plantage altijd hebben bewezen, de juiste man op de juiste plaats gaat uiteindelijk een bedrijf veel meer opleveren.

Een grotere klantenbinding dan we in Studio Plantage bereikt hebben ben ik later nooit meer tegengekomen (en geloof mij, dat was bewust beleid). Dat had niet alleen met Amsterdam en de mooie lokatie te maken, maar wel degelijk ook met de daar werkende operationele medewerkers, waarvan jij er een was.

Dat is in elk geval de manier, waarop ik mijn bedrijf zou wil runnen en ook run in het geval van televise; 'het goud loopt op de vloer en zit niet in de kantoren'.

Willem ik zou uren door kunnen gaan, maar bedankt voor de in mijn ogen altijd prettige samenwerking en troost je met de gedachte, dat de boemerang, die de leidinggevenden daar hebben weggegooid  onverwacht en keihard zal terugkomen.

Laten we op die dag bij Ome Ko een biertje drinken,

Hans Volbeda

“Op dinsdag 16 september 1952 bracht televisie voor het eerst een reportage van de opening van de Staten-Generaal in Den Haag. De voorbereiding duurde een week en stond onder leiding van Wil van Vlerken.

Het personeel werd ondergebracht in Hotel De Apedans. De verbinding tussen Den Haag en Bussum werd door de PTT verzorgd.  Volgens het jaarverslag van de NTS was het reportage nummer 20. In het kader van de eerste Prinsjesdag waar televisie bij is, rijdt Arend Woudsma met zijn eigen motor naar Den Haag (iedereen ging in die tijd immers met eigen vervoer naar de klus) en parkeerde deze bij de reportagewagen. Gelukkig maar, want door een fout van het kledingverhuurbedrijf waren er geen zwarte schoenen voor hem. Met behulp van de politie  op zijn motor werden ze alsnog gehaald.

Zeer bijzonder is overigens dat de Philips Ford truck hiervoor tijdelijk werd geleend van het Philips-wagenpark. Helaas kan niemand dat meer vertellen Pas in 1953 mocht de NTS een eigen truck kopen een Ford, geen DAF helaas dus. En het was de eerste live reportage van regisseur Willy van Hemert. Een camera op het Binnenhof, twee in de Ridderzaal. Daar stond Leen Timp achter de camera. Tegenover de troon stond een camera bediend door Dick de Vlider.

Na afloop van de Troonrede heeft Arend Woudsma (hij was onderhoudsman )  het glas en lood raam open gemaakt in de Ridderzaal, zodat er toch nog een opname kon worden gemaakt van de vertrekkende koets. Het protocol verbood overigens de Troonrede te larderen met tussenshots. Wil  van Hemert (regie) begreep waarom: "Op de Vijverberg slaat een jongen, die op het tramhuisje geklommen was, een agent, die hem eraf wou trekken de pet van het hoofd, net op het moment dat de Troonrede de zegeningen van de democratie prijst. Je vingers jeuken, maar zwichten voor de verleiding zou het einde van je carrière betekenen.”

Maar heel bijzonder was de herhaling van dezelfde uitzending die avond. Ampex of telerecoding bestond nog niet…Met Multifilm werd de afspraak gemaakt, dat vanaf het scherm (de monitor was een omgebouwde Philips ontvanger) zou worden opgenomen. Op 16 mm film, die meteen daarna werd ontwikkeld en gemonteerd.  's Avonds kon de gewone werkende man toch kijken  naar de eerste opening van de Staten generaal op Televisie.

Jan de Vries Email : j.vries@versatel.nl

Foto van de oplegger reportagewagen :

Wie staan hier op?

Kan het Jan Walraven zijn bij  zijn wagen? Dat wil ik graag weten... Het was in Arnhem 1955 bij de AKU

Jan de Vries. Email : j.vries@versatel.nl

Beste Willem, ik kreeg het bericht, dat dekorontwerpster Julienne van der Erve 7 januari jl. is overleden.

Haar echtgenoot was Gerard Rekers. A.s. maandag is er om 14.00u. een afscheidsherdenking in de aula van crematorium De Nieuwe Ooster in Amsterdam.

Met groet, Jan Heesemans, lichtontwerper/projektleider '64-'92

Een dagje TOP-POP, niet mijn favoriete bezigheid.

Om 10.00 uur loop ik studio 6 binnen en wordt opgevangen door een kennelijk dienstdoende brandwacht. Hij heeft een papier in z’n hand en zegt gemeen lachend: “ dit item is afgekeurd”! Ha, ha… “Wie heeft hier iets af te keuren” vroeg ik. “De afdeling beveiliging” sprak hij monter. Nadat ik om mij heen had gekeken in het halfdonker ontwaarde ik een compleet slagveld, gebouwd aan het einde van de speelvloer.

Nadat ik het formulier van hem had overgenomen begaf ik mij naar de foyer, alwaar ik de regisseur ontmoette in de figuur van Bert van der Veer, welke al geruime tijd dit programma deed. “Goeie morgen Bert, jouw item met Leo schijnt afgekeurd te zijn, hoe zit dat ? “. De ruimte was redelijk gevuld met als Amerikaanse Mariniers verklede figuranten, compleet met geëigend wapentuig, zover niets mis, dacht ik. Onder het motto “niet zeuren vóór de koffie, werd er uitvoerig gelachen om wat ons nu te doen stond.

Ontevreden over de laconieke houding van de regisseur, begaf ik mij over het Franse pleintje naar de afdeling beveiliging, alwaar ik door de ramen een grote groep’ Operette Generaals’ in vergadering bijeen zag zitten. Normaal wil ik nog wel eens netjes op de deur kloppen, zo niet nu … “Sorry. Mijne heren, het spijt mij deze bijeenkomst te moeten storen, maar in studio 6 is een item afgekeurd, schijnt het, wanneer denkt u dat wij dat kunnen draaien ?”. S

De opperste Generaal nam het woord, in deze pijnlijke stilte, en sprak de historische woorden: “Weet u, tijdens de lunchpauze wordt daarover in ons college beslist !!”. Het zou gaan over toxische gassen en ander gevaarlijk rookbom spul in het dekor. “Dank u, ik weet genoeg”, en verliet spoorslags de vergaderruimte, terug naar de studio.

Daar aangekomen sprak ik over mijn interventie bij de beveiliging. “We moeten als de donder het slagveld opnemen, om twee uur krijgen we NEE ! “Maar”, sprak Bert, “Ik heb de artiest nog niet, komt uit Engeland en heeft vertraging, mogelijk is hij om 3 uur hier”. “Maakt niet uit”, riep ik, “we maken nu gewoon een hulpband en zetten Leo in de chroma-key wand en jij knutselt dat komende week in elkaar”.

Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen naar boven, alle soldaten ook, een imposant gezicht. De geluidsband werd gestart, het bleek te gaan over een succesvolle song, waarvan de inhoud zich afspeelt op de Vietnamese slagveld

In de repetitie waren kleine bordjes gezet waar de bommen en granaten zich bevonden, handig hulpmiddel voor bijzondere camera-instellingen.

“Klaarmaken voor opname “ riep ik, tenslotte was er enige haast bij, ook omdat we nog voor de lunchpauze van alle “toxische gassen” af moesten. Na de lunch ga ik nog even in de studio kijken hoe ons slagveld er bij lag en keek tevreden, de klimaatregeling had, op volle toeren, uitstekend gewerkt, totdat er een andere brandwacht zich meldde met weer een papier… “Ha, ha,”riep hij, dit item is definitief afgekeurd vanwege giftige gassen, en ook het gevaar van ongelukken met de acteurs…”. “Ach, nee toch” , jammer nou toch, nou, ja, volgende keer beter” wel wetend dat er geen volgende keer zou behoeven te komen.

Leo is een doorgewinterde professional, welke nauwelijks iets hoefde te worden uitgelegd. We hebben zijn optreden tweemaal opgenomen en hem het voorlopige resultaat in pre view laten zien. Hij was opgetogen en wilde direct een VHS-je mee naar huis nemen, hetgeen helaas niet mogelijk was, omdat het Omroepmateriaal betrof.

Een week later vond de uitzending plaats, het was op een zaterdag, een dag waarop de EO geen zendtijd had. Toch gebeurde het volgende : de maandag erop volgende stopte een grote Amerikaanse slee met rokende banden naast mij, er springt een man uit en roept: “Meneer Ottink, ik moet u onmiddellijk spreken, er is iets helemaal mis gegaan !”. “Welaan, meneer Nohwee, (door ons sindsdien No-Where genoemd)“ als u een leuke lunch uitpakt kunnen we nog een goed gesprek hebben…”. De man draaide zich om met klakkende hakken en sprong in de auto en ging met dezelfde rokende banden richting parkeergarage.

Ik zag alleen nog in de verte achterlichten opgloeien, verder nooit meer iets over gehoord.

Voor u opgetekend door HermanO.

Oud projectmanger en voormalig Video Hilversum medewerker Frans Tjeenk Willink stuurde dit mooie filmpje naar OmroepFoto

Oud projectmanger en voormalig Video Hilversum medewerker Frans Tjeenk Willink stuurde dit mooie filmpje naar OmroepFoto

Vervolg van Deel - 1

Een EFP documentaire. Camera : Hans Reyenga, techniek : Dick Stuurman en montage : Kees Schouten

Cameraman Bob Luwer stuurde deze prachtige film (die uit 2 delen bestaat) naar Omroepfoto. Hij gaat over de aloude Divisie Televisie Productie (DTP)

Voor de oudere omroepcollega is dit een feest van herkenning. Kijk naar deze 40 minuten durende productie en zie de goeie ouwe omroepwereld zoals ook ik die nog heb gekend. Onze collega's waren nog jong en tv-producties mochten nog tijd en geld kosten

Het is een tijdsbeeld, dat nooit meer terugkomt, maar waar menigeen met nostalgische gevoelens aan terug zal denken. Geen computergestuurde digitale effecten en "flapperkasten", maar het mooie en eenvoudige handwerk van enorme vakmensen lag aan de basis van tv programma's, die we nooit vergeten. En ook kantoorinrichtingen zijn veranderd… :-)

De ontspannen werksfeer, de slim ontworpen "Studio's" (1 t/m 6) en de prima arbeidsvoorwaarden ("Trendvolgers" :-) zorgden er voor, dat iedereen trots was op zijn of haar bedrijf in de overtuiging, dat dit allemaal altijd zo zou blijven

Veel collega's zijn er niet meer en het mooie bedrijf, op deze manier, is verdwenen. Ook aan jonge tv medewerkers zou ik zeggen : neem de tijd om deze, voor Internet begrippen "lange", film te bekijken en te leren waar "tv" ooit begonnen is

Dankzij Vince Westbroek weet ik, dat het jaartal 1982 is

Veel plezier en dank aan Bob!

Willem, webmaster van deze site (volgende week verschijnt deel 2)

Nawoord : de volgende OmroepFotoleden heb ik niet via mail kunnen bereiken : Melfrynd Winster en Martha Ernst. Kunnen jullie mij mailen via willemkro@gmail.com?

Prachtig, wat een open inrichting was het eigenlijk, ik denk dat het in 1982 is gemaakt, ik kan mij vaag iets herinneren over opnames. Frans Muriloff was toen mijn coach (ik was nog in opleiding) en hij is in beeld. Voor zeg eens A volgens mij, heb ik later overgenomen. Ik ben benieuwd naar deel twee.

Groeten,

Roelof van der Schaaf



Helemaal top, Willem!!!

Hier op Barbados heb ik even wat huiswerk gedaan.

0'08" Jantine de Jonge, omroepster NTS, NOS en School TV

0'34" rechts Arie Ambachtsheer, eindregisseur

0'39" Hans van Eyken, geluidstechnicus

1'11" Dick Stuurman, beeldtechnicus

08'03" Sjoerd, achternaam vergeten

8'20" dhr. Den Hartog

9'55" volgens mij heette hij Bert, archief medewerker

11'39" op de kaart staat te lezen dat de vertaalster Tanja van Bennekom is

13'36" grappig, het Engelse woord 'inspirational' wordt vertaald met 'spirituele'

18'13" Els Salomons?

'n Ge'zon'd 2012.

Meindert van der Meulen



Wat een geweldig leuk filmpje heb je op je site gezet. Ik en velen met mij, denk ik, zijn hier heel blij mee

Een kijkje in de vele keukens van ons facilitairbedrijf, zoals deze film ons laat zien, was niet altijd mogelijk omdat we het in onze eigen werkzaamheden druk genoeg hadden

Ben zeer benieuwd naar deel 2!

Henk Eitink

Het Eidophor systeem was in gebruik vanaf de vroege jaren '50 tot ver in de jaren 80. EIDOPHOR is een combinatie van een Grieks woord, dat "Afbeelding aan toonder" betekent. Uitgevonden in 1939, begon de werkelijke ontwikkeling in de vroege jaren '40 in Zürich, Zwitserland, onder leiding van Professor Dr. Fritz Fisher

Na bestudering van de vele problemen, kwam hij al snel tot de conclusie, dat er een zeer krachtige lichtbron nodig was om voldoende helderheid te kunnen verschaffen om op een theater-formaat scherm te kunnen projecteren. Het volgende probleem was, hoe hij zo'n intense lichtbron zo efficiënt mogelijk kon moduleren

Dit systeem is bij de NTS in gebruik geweest vanaf 1964. Er was er één in Amsterdam Studio Bellevu en één in Hilversum. Het merk en type weet ik niet meer, maar het was een scherm "Waar je voor kon zitten”

Wie weet er nog meer over dit mooie apparaat?

Jan de Vries